Шулдыр Выль ар праздникъёсы дорын пукыны сюлэм уг чида. Со вакытэ ик азвесен пиштӥсь лымы тазьы ик дораз вазе: тэтча, шуды, нискыла, пе. Гурезьысен тӧлэн ӵошатскыса нискылтыку, арлыдоез но пичи нылпилы пӧрме. Угось соку мылкыд лӧптэ, вань шуг-секытъёс лымыпырыос сьӧры лобӟо.
Та нуналъёсы Наняды гуртын шулдыръяськонъёс дугдыса ӧз улэ. Калык я клубын, я кырын шутэтскиз. «Эх, прокачусь!» гурезь йылысен нискыласа шудонзы но трос калыкез люказ. Ужрадэ нанядыос гинэ ӧвӧл, котыр гуртъёсысь нискыланы мылкыд карисьёс но вуизы. Та нуналэ Тол Бабай нокинэ но кынтыны ӧз быгаты. Калык ӝытозь нискылаз, шудӥз, кырӟаз-эктӥз. Со сяна, нанядыос ужрадэ пыриськисьёсты пӧсь чайен но ческыт пыжиськемъёсын куноязы.
Фото: Лилия Гарифуллина